| Apostolaty | Duchowość | Aktualności | Informacje Ogólne | ||
 |
||
| Baza linków | Vademecum Pielgrzyma | Książki, artykuły | Konferencje | Różne | WAPM-Zielona | | ||
| Apostolaty | Duchowość | Aktualności | Informacje Ogólne | ||
|
||
| Baza linków | Vademecum Pielgrzyma | Książki, artykuły | Konferencje | Różne | WAPM-Zielona | | ||
Książki i artykuły polecane dla pielgrzymów List Ojca Świętego Jana Pawła II
George Walter - rozmowa w Redakcji "Listu"
Bp Kazimierz Romaniuk
Żołnierze na pielgrzymkach - artykuły prasowe
Piotr Iwaszkiewicz (oprac.) podtytuł: Najstarsze opisy pielgrzymek do Ziemi Świętej IV-VIII w.
Praca zbiorowa pod redakcją ks. Zygmunta Malackiego Książka jest próbą analizy fenomenu polskiego katolicyzmu. Opowiada
o jednej z nich - o Warszawskiej Akademickiej Pielgrzymce Metropolitalnej, którą tworzą
młodzi pątnicy z Metropolii Warszawskiej.
Radosław Kieryłowicz Nie jest to książka barwnie opowiadająca dzieje poszczególnych
świątyń, lecz rodzaj opisu historii, architektury, zabytków znajdujących się w
kościołach i klasztorach. Praca została podzielona na rozdziały odpowiadające
poszczególnym dniom pielgrzymowania. W każdym z nich znajduje się schematyczna mapka
przedstawiająca rozmieszczenie świątyń wzdłuż pątniczej drogi oraz spis świątyń
umieszczonych w tym rozdziale.
Ks. Zbigniew Kras, Jolanta Gąsawska Biblos, Tarnów, 2000
Norbert OHLER Chrześcijanin nie jest zobowiązany do odbywania pielgrzymek. Mimo to wciąż wielu ludzi decyduje się podążyć śladami Jezusa i innych biblijnych i post-biblijnych świętych mężów i niewiast udających się w niepewną, daleką podróż. W tej pracy chcielibyśmy odpowiedzieć na następujące pytania: Dlaczego ludzie pielgrzymowali? Kim byli pielgrzymi? Jak odnoszono się do tego zjawiska? Kiedy podróżowano? O czym trzeba było pomyśleć przed wyruszeniem w drogę? Z czym należało się liczyć? Gdzie znajdowano nocleg? Co czekało pielgrzymującego u celu podróży? Jakie były skutki tych wypraw dla mentalności jednostki i dla zachodnioeuropejskiej wspólnoty narodów? Chrześcijańscy pielgrzymi od prawie dwóch tysiącleci czerpią wzór z opowieści biblijnych. Podążają do miejsc świętych, jak Jezus i Jego Rodzice. Średniowieczne źródła znają jeszcze wiele biblijnych postaci, które mogą być wzorem dla pielgrzymów: są oni w drodze jak Adam, który musiał opuścić raj, patriarchowie Izraela - Abraham, Izaak i Jakub, którzy nie mieli stałej ojczyzny, jak Józef, który został sprzedany do Egiptu, jak lud Izraela idący przez pustynię, jak Mędrcy ze Wschodu, szukający nowonarodzonego Mesjasza, jak Jezus i apostołowie w czasie wędrówek po kraju, jak uczniowie z Emaus, którym towarzyszył nie rozpoznany przez nich Jezus...
"Przewodnik Pielgrzyma 2000" (wydanie I - 2000) Przewodnik pielgrzyma wydawnictwa Pascal ukazuje
się w tysiąclecie ruchu pielgrzymkowego w Polsce. Zawiera informacje dotyczące zarówno
duchowych, jak i turystycznych aspektów takiej wędrówki, szczegóły dotyczące
dojazdu, zakwaterowania i gastronomii, podaje godziny mszy św., spowiedzi i odpustów,
adresy i telefony m.in. kancelarii parafialnych, sklepów z pamiątkami i dewocjonaliami,
urzędów pocztowych, aptek, parkingów, banków - dzięki niemu wszyscy, którzy wyrusza
na pielgrzymkę, nie będą musieli zaprzątać sobie głowy uciążliwymi drobiazgami
doczesności. Format: 125x230 mm
Ks. Mirosław Socała SDS
Ks. Aleksander Radecki
Teodor Puszcz TCHR Wystawa "Pielgrzym Polski"
Fernando i Gioia Lanzi Wydawnictwo Naukowe PWN 2000, twarda okładka, cena 85 zł
KS. BOGUSŁAW NADOLSKI TCHR Pielgrzymka była i jest symbolem ludzkiej egzystencji, znakiem kondycji uczniów Chrystusa w świecie, potwierdzeniem paschalnego charakteru każdego chrześcijanina, całej ludzkości szukającej Nieskończoności, Nieprzemijającego Bytu. Mając na uwadze jubileuszowe pielgrzymowanie Papieska Komisja Duszpasterstwa Migrantów Ludzi w Drodze, wydała dokument pt: "Pielgrzymka w Wielki Jubileusz Roku 2000Ň. Prawie w "przededniu" Jubileuszowej Pielgrzymki Narodowej Polaków chciałbym przywołać niektóre z refleksji tam zamieszczonych. Ciekawie ujęta jest np. dynamika pielgrzymki. Wyjazd uwidacznia decyzję pójścia do celu; droga - solidarność z braćmi i przygotowanie się na spotkanie z Panem w sanktuarium; pobyt w miejscu świętym - zaprasza do wsłuchiwania się w Słowo Boże i uczestnictwa w sakramentalnych celebracjach, znajdujących swój szczyt w Eucharystii; powrót - przywołuje na nowo misje w świecie. Wędrówka - pielgrzymka winna prowadzić najpierw do namiotu spotkania ze Słowem Bożym. Biblia jest najpełniej księgą pielgrzyma. Trzeba wsłuchiwać się w słowo natchnione, w którym Pan przekazuje swoją wolę, by słowo stawało się "pochodnią dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce" (Ps 119, 105), codziennym pokarmem karmiącym wiarę. Emanuel Levinas pisał o pieszczocie, której źródłem jest Pismo Święte. Czytanie Biblii jest procesem, który ma dalszy ciąg: czytanie, wsłuchiwanie się, medytacja, modlitwa. Czytanie Pisma Świętego i modlitwa były nierozdzielnie związane. Może dziwić, że wspólnota w Qumran poświęcała takiej "lekturze" aż kilka godzin każdego dnia. Rozczytywanie się w Boskiej Biblii spełnia jeszcze inną rolę - wyraża ją powiedzenie: "Kto pragnie rozumieć poetę, musi udać się do jego kraju" (Goethe). Uczy języka, którym Bóg posługuje się w kontaktach z człowiekiem, człowiek poznaje "obyczaje" Wszechmogącego. Pielgrzymka prowadzi dalej do namiotu spotkania z Kościołem - konkretnie uobecnionym we wspólnocie wędrujących, w dialogu, wymianie doświadczenia wiary, w dawaniu świadectwa. Doświadczenie bycia razem, włączenia w Chrystusowe Ciało, staje się odnowieniem związku z Kościołem, rewizją własnego stosunku do Kościoła, myślenia o Kościele. Wspólne wędrowanie pozwala doświadczyć, co znaczy określenie, że Kościół jest społecznością pielgrzymujących, co znaczy powiedzenie: być chrześcijaninem to być w drodze. Doświadczenie Kościoła wspólnoty winno być konkretne. Dokument Stolicy Apostolskiej przypomina, że podczas pielgrzymki chrześcijanie świeccy powinni wykonywać zadania i funkcje przewidziane dla nich w liturgii, duszpasterze nie powinni ich w tym wyręczać. Pielgrzymowanie jest specyficzną postawą chrześcijańskiej egzystencji. Przewodnikiem na drodze jest Duch Święty, Duch pielgrzymów, ponieważ jest Duchem Chrystusa, który nazwał siebie Drogą (J 14,6) i w tajemnicy przyjęcia ludzkiej natury włączył się w pielgrzymkę człowieka do Boga. Pielgrzymi przyzywają działania Bożego Ducha Inspiratora. Wędrującym na drogach towarzyszy Bogurodzica ze słowami: Wielbi dusza moja Pana na ustach, posługująca z miłością Elżbiecie. Pielgrzymka jest drogą pozwalającą wejść do namiotu spotkania z Matką naszego Pana Jezusa Chrystusa, by uczyć się od Niej dyspozycyjności względem Pana ludzkich dziejów i doświadczyć radości służenia innym, wzajemnej życzliwości, miłości, pomocy, bycia dla drugich i z drugimi. Pielgrzymka również, a może przede wszystkim, realizuje się w namiocie osobowego spotkania z Bogiem i samym sobą. Osobista modlitwa otwiera na Boga, na Jego działanie, sprawia, że Bóg oddycha w człowieku. W świetle Bożej świętości człowiek poznaje siebie, swoją kondycję, a równocześnie szansę odrodzenia, wejścia w nowe życie, jaką daje Dobry Pasterz odszukujący człowieka i radujący się bliskością z nim. W sakramencie pokuty i pojednania pielgrzym doświadcza ciepła wyciągniętych i tulących go ramion Boga Ojca, któremu największą radość sprawia przebaczenie, w konfesjonale otrzymuje "pierścień na rękę i sandały na nogi". Czuje, że darowano mu, bo miłosierdzie Boże jest nieskończone i nie do pojęcia przez człowieka, dlatego też sam przebacza innym. Wewnętrzne oczyszczenie, wejście do namiotu pojednania należy do najistotniejszych elementów pielgrzymki, i to w każdej religii, chociaż przyjmuje różne formy. O ile Pismo Święte jest dla pielgrzyma księgą drogi, to Eucharystia chlebem, umacniającym go na drodze życia. Doświadczenie Misterium Paschy wymaga, a równocześnie kontynuuje się w wyjściu ku innym, ku sprawom Bożym dziejącym się w świecie, w których pielgrzym pragnie uczestniczyć pełniej, aktywniej poprzez świadectwo swego życia. Nie wszyscy będą mieli szczęście spotkania się w sanktuariach Wiecznego Miasta, ale pielgrzymowania można też doświadczyć na drogach do polskich sanktuariów, którymi Opatrzność ozdobiła naszą ziemię. Treści stanowiące istotę pielgrzymki, zastosowane w wakacyjnych wędrówkach, w spotkaniach przy ognisku, czy na szlakach górskich, kiedy to proste "dzień dobry", a jeszcze bardziej "Szczęść Boże", jest odzwierciedleniem stwierdzenia Stwórcy: "To było piękne", stanowi afirmację człowieka: "Dobrze, że jesteś". "Gość Niedzielny", 2 lipca 2000, nr 27, s. 9.
Ks. Zbigniew Kras, Jolanta Gąsawska Biblos, Tarnów, 2000 http://www.tarnow.kana.pl/wsd/biblos/index.html Ze wstępu: (...) Ponieważ zainteresowanie pieszymi pielgrzymkami jest duże, a chętnych wielu, i to takich, którzy nie tylko lubią z różnych pieców chleb jeść, ale i w różnych pielgrzymkach uczestniczyć, postanowiliśmy przedstawić w jednym miejscu wszystkie większe pielgrzymki (poza tymi, których organizatorzy nie życzyli sobie tej formy prezentacji), aby: ułatwić zapisanie się chętnym, dotarcie do organizatorów, poznanie ducha i osobliwości poszczególnych pielgrzymek, bo jakkolwiek pielgrzymka do pielgrzymki jest podobna, to jednak każda ma swój własny niepowtarzalny charakter. Stąd "Przewodnik po pieszych Pielgrzymkach na Jasną Górę". Pierwszym krokiem do jego powstania były pytania skierowane do Kierowników Pieszych Pielgrzymek z całej Polski. Odpowiedzi zawierające dane historyczno-organizacyjne stały się treścią "Przewodnika" (...)
Iwaszkiewicz Piotr, (oprac.) Pielgrzymka przypomina nam, że religia nie jest sprawą tylko duszy, ale sprawą całego człowieka: duszy i ciała, co rozumieli dobrze pielgrzymi obchodzący Wielki Tydzień w Jerozolimie, w trudzie i postach, wyrażający swoją wiarę nie tylko pobożnymi wzlotami modlitwy myślnej i kontemplacji Grobu Pańskiego, ale wysiłkiem wędrówki często dla nas niewyobrażalnym, co bardzo dobrze przedstawił autor, oraz niedogodnościami związanymi z oddaleniem od domu rodzinnego i ojczyzny; a wszystko to czynili po to tylko, by ujrzeć i nawiedzić kraj, w którym narodził się, żył i umarł Jezus Chrystus. Warto więc przyjrzeć się co można zaczerpnąć z najstarszych pielgrzymek, a także uzyskać sporo wiadomości o sprawach dotychczas w Polsce nieznanych. informacja z: www.jezuici.pl/wam
Leopold Staff Na beznadziejny bolów ból skazany: Gromadka wiejskich dzieci mnie osaczy... Ojciec mnie pyta: "Cóżeś począł z całem A matka pyta: "Czy wnosisz skarb w progi?" "Coś czynił?" - pyta siostra ma. - "Piosenki "Czyś zdobył prawdę choć - brat pytać śpieszy - By dzieci, kobiet i chorych nie trwożyć, Uczę, że piękną i dobrą jest siłą O nie broń, abym między ludźmi szerzył, Nie dla przechodniów cień rzucają drzewa |
Copyright (C) Salwatorianie - Kraków 2000 |